Romuald Mielczarski

Romuald Mielczarski pseud. Jan Wierzba (05.02.1871-30.03.1926)
Działacz socjalistyczny (ZZSP-PPS), spółdzielca i działacz niepodległościowy. Jeden z pionierów ruchu spółdzielczości spożywców, wraz z Edwardem Abramowskim, był współzałożycielem Tow. Kooperatystów w Polsce. Dyrektor związku spółdzielczego „Społem” – największej w międzywojniu instytucji handlowej na ziemiach polskich. Zwolennik konsekwentnie demokratycznego i prospołecznego oblicza kooperatyzmu. Jedna z najwybitniejszych i najbardziej zasłużonych postaci w historii polskiego ruchu spółdzielczego.

mielczarski

 

„Dla normalnego rozwoju naszego ruchu niezbędne więc są nam jak najszersze swobody obywatelskie, zupełna wolność prasy, zebrań, zgromadzeń i zrzeszeń, jak najszersza demokratyzacja wszelkich urządzeń państwowych i administracyjnych, jak najszerszy udział w życiu publicznym. Wszystkie jednak swobody polityczne nie są fikcją tylko wtedy,gdy naród sam sobą rządzi. Istotną gwarancją swobód jest niepodległa ojczyzna. Ojczyzna ta sięga tak daleko, jak szeroko rozsiadł się, pracuje i cieszy się życiem lud polski. Jako kooperatyści nie umiemy sięgać po cudze, ale swego bronić będziemy z zawziętością i uporem. I dlatego też, gdy nadejdzie chwila, w której nas zapytają o nasze aspiracje, powiemy jasno i dobitnie : bardziej od wody i powietrza potrzebna nam jest niezależna Rzeczpospolita Ludowa na ziemiach polskich.”

 

za: Cele i zadania stowarzyszenia spożywców.

Reklamy

Zygmunt Zaremba / Polska nie będzie się wstydzić swojego Podziemia

Zygmunt Zaremba pseud. Andrzej Czarski, Wit Smrek, Marcin, Smreczyński (28.04.1895-05.10.1967).

Jeden z głównych działaczy Polskiej Partii Socjalistycznej. Poseł Drugiej Rzeczypospolitej i publicysta, w czasie okupacji wybitny działacz Polskiego Państwa Podziemnego. Odegrał znaczącą rolę podczas obrony Warszawy 1939 roku jako współorganizator i przewodniczący Robotniczego Komitetu Pomocy Społecznej oraz organizator Robotniczych Batalionów Obrony Warszawy, za co został odznaczony Krzyżem Walecznych. Wraz z Tomaszem Arciszewskim i Kazimierzem Pużakiem kierował podziemnymi strukturami PPS.

Jako zdecydowany przeciwnik sowieckiego komunizmu, po „wyzwoleniu” w 1945 roku pozostał w konspiracji, a w 1946, zagrożony aresztowaniem, opuścił kraj i osiadł we Francji. Należał do grona najbardziej znanych postaci polskiej emigracji politycznej. Współpracował z Radiem Wolna Europa, do końca życia pozostając wiernym ideom Niepodległościowego Socjalizmu. Zmarł na uchodźstwie pod Paryżem.

zaremba

Czytaj dalej „Zygmunt Zaremba / Polska nie będzie się wstydzić swojego Podziemia”

Włodzimierz Kaczanowski “Michał”

kaczanŻandarmi nadeszli z dwóch stron, od ulic Słowackiego i Krasińskiego, kierując się wprost na kotłownię gdzie, jak im doniósł jakiś konfident, miała się zbierać grupa młodych ludzi. Szli długimi kolumienkami, rozciągniętymi pojedynczo pod ścianami domów. Wielkie, stalowe hełmy rzucały na ściany szare cienie, a gdzieś od Stołecznej nadjeżdżał za nimi czołg. Gdy pierwsi żandarmi znaleźli się na wysokości kotłowni, z jej okien padły strzały. Pobierający broń żołnierze OW PPS i SOB nie dali się zaskoczyć. Ale salwy polskich pistoletów utonęły od razu w warkocie żandarmskich automatów. Czołg, który wyjechał zza zakrętu, nagle się zatrzymał. Stalowa wieża obróciła się trochę w lewo i działo błysnęło ogniem. Na ostrzeliwujących się z kotłowni socjalistów poleciały cegły, płaty tynku i resztki szyb. Następne pociski wybiły dziury w ścianach budynku. W kotłowni byli już pierwsi ranni. Komendant główny SOB, Włodzimierz Kaczanowski, widząc, że kotłownia stanie się za chwilę wspólnym grobem zamkniętych w niej żołnierzy, postanowił urządzić wypad i przebić się na Marymont. Tam, w ogródkach, laskach i na skarpach, komendant „Michał” miał nadzieję zgubić pogoń i w ten sposób ocalić znajdujące się na ulicy Suzina oddziały. Czytaj dalej „Włodzimierz Kaczanowski “Michał””